Məlumatlar

Spermoqramma

Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının (WHO) göstərişinə əsasən:
4-6 həftə ara ilə ən az 2 dəfə təkrar etmək
3-6 günlük cinsi pəhriz
Ən gec 1 saat ərzində dəyərləndirmə tövsiyə olunur

Spermoqrammada təyin olunan parametrlər:
Həcmi (ml)
Total sperm sayı (10^6)
Konsentrasiyası (10^6/ml)
Ümumi hərəkətlilik (PR+NP, %)
Aktiv hərəkətlilik (PR, %)
Vitalite (canlı sperm, %)
Sperm morfologiyası (normal forma, %)
pH
Peroksidaz-pozitiv leykosit (10^6 per ml)
MAR (Mixed antiglobulin reaction) test %
İmmunobead test (%)
Zn (µmol/eakulyat)
Fruktoza (µmol/eakulyat)
Neytral qlükozidaz (mU/eakulyat)

 

Məlumatlar

Baktermiya nədir

Baktermiya nədir?

Bakteremiya qanda canlı bakteriyaların olmasıdır. Diaqnozu qan kultivasiyasının pozitiv olması ilə qoyulur. Ancaq qan kultivasiyasında inkişafın olması hər zaman infeksiyasının olmasını göstərmir.

İnfektiv endokardit və ya infektə intravenoz kateter kimi endovaskulyar qaynaqlı bakteremiyalar primer bakteremiya, pnevmoniya və ya abses kimi endovaskulyar qaynaqlı olmayan bakteremiyalar ikincili bakteremiya olaraq adlandırılır.

Bakteremiya epizodların müddətinə görə müvəqqəti, tranzitor və davamlı olaraq sinifləndirilir. Müvəqqəti bakteremiya adətən diş, qastrointestinal və ya genitourinar sistemə bir müdaxilə olduqda inkişaf edir. Qandakı mikroorqanizmlər sahib (konak) immun sistemi tərəfindən qısa müddətdə təmizlənir.

Tranzitor bakteremiya abses, meninqokoksemiya, qonokoksemiya, pnevmoniya kimi bəzi klinik tabloların varlığında inkişaf edir. Törədici mikroorqanizm infeksion mənbəyindən fasilələrlə qan dövranına keçir. Davamlı bakteremiyada isə intravaskulyar bir mənbədən qan dövranına davamlı olaraq mikroorqanizm keçidi vardır. Adətən infektiv endokarditdə görülür. İnfektə olmuş intravaskulyar kateter, septik trombüs və yad cisimlərdə əmələ gələn biofilmlər də davamlı bakterimeyiya yol açan digər səbəblərdir.

 

Bakteremiyaların etiologiyası

Bakteremiyaların qram pozitiv, qram neqativ, anaerob və ya polimikrobial olaraq sinifləndirilməsi, infeksion qaynağının aşkar olunması və müalicə protokollarının erkən tətbiq olunması üçün önəmlidir. Qram pozitiv bakteriyalar içərisində bakteremiyaya ən çox səbəb olan törədicilər Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus və Enterococcus faecium ikən, qram neqativ bakteremiyaya səbəb olan törədicilər Escherichia coli və Pseudomonas aeroginosa-dır.

Pozitiv qan kulturalarının 1-17% -dən anaerob bakteriyalar məsuldur. Bu səbəbdən rutin laboratoriyalarda anaerob kultivasiyanın tətbiqi məsləhət olunur. Ən çox aşkar olunan anaerob bakteriyalar Bacteroides və Fusobacterium növləri, peptostreptokoklar və Clostridium növləridir.

Bakteremiyalar ictimai və xəstəxana mənşəli ola bilər

İctimai mənşəli bakteremiya və fungemiyalar daha çox sağlam şəxslərdə aşkarlanır. Adətən S.pneumonia ilə əlaqədar pnevmoniyadan qaynaqlanır. S.aureus kimi bəzi bakteriyalar xəstənin öz florasından qaynaqlana bildiyi kimi, hər hansı fokal infeksiya nahiyəsindən qan dövranına keçerək sistemik infeksiyaya da səbəb ola bilər. Enterik qızdırma və bruselyoz kimi sistemik xəstəliklər də ictimai mənşəli bakteremiyalar içərisində yer alır. Yetkin şəxslərdə ictimai mənşəli bakteremiya törədiciləri bunlardır

  • E.coli
  • S.pneumonia
  • S.aureus
  • Digər Enterobacteriaceae üzvləri
  • Neisseira meningitidis
  • Beta hemolitik streptokoklar

Xəstəxanaya yatışın ilk 72 saatından sonra aşkarlanan bakteremiyalar xəstəxana mənşəlidir. Xəstəxanada kateterizasiya, immunsupressiv müalicə və antibiotik istifadəsində artıma paralel olaraq xəstəxana mənşəli bakteremiyaların, kandidemiya və digər fungemiyaların tezliyi get gedə artırmaqdadır. İzolə edilən mikroorqanizm növləri xəstə qrupları və xəstəxanada yatış müddətinə görə dəyişir. Bu mikroorqanizmlər:

  • Koaqulaza neqativ stafilokoklar
  • E.coli
  • S.aureus
  • Digər Enterobacteriaceae üzvləri
  • P.aeruginosa
  • Enterokoklar
  • Anaeroblar
  • S.pneumonia
  • Göbələklərdir.

Bakteremiyaya səbəb olan klinik tablolar

Bakteremiya və sespis mənbəyi olaraq ən çox aşkar olunan sistem/nahiyələr – tənəffüs və qastrointestinal sistemlər ilə infektə olmuş intravaskulyar kateterlərdir.

1) Kateterə bağlı qan dövranı sistemi infeksiyaları (KBQDİ) : İntravaskulyar kateterlər, müasir tibbdə və cərrahi müalicələrdə tez-tez istifadə olunan alətlərdir. Koaqulaza neqativ stafilokoklar, S.aureus və enterokok növləri kimi qram pozitiv bakteriyalar tərəfindən kolonizasiyaya və biofilm əmələ gətirilməsinə çox meyillidirlər. Bu səbəbdən xəstəxana mühitində çoxlu antibiotik davamlılığı göstərən KBQDİ –na səbəb olur.

Nadir hallarda intravenoz müalicə zamanı infuziya xəttində bir çatdan kateter kontaminasiya olaraq infuziyaya bağlı bakteremiyaya səbəb ola bilər. Bu vəziyyətdə adətən P.aeruginosa və Enterobacter cloacea kimi qram neqativ bakteriyalar izolə edilir.

Kontaminasiya olmuş qan məhsulları transfuziyası, Total Parenteral Qidalanma məhlulları və ya mayelərin infuziyası da vacib və dramatik nəticələri olan bakteremiya və fungemiya səbəbləri arasındadır.

Son illərdə immun çatışmazlığı olan xəstələrdə kateterə bağlı tuberkuloz xarici (atipik) mikobakteriya infeksiyalarında artım müşahidə olunmaqdadır.

2) Urinar sistem infeksiyaları : Bütün bakteremiyaların 17%-ni təşkil edir. Ən çox aşkarlanan törədici E.coli-dir. Adətən yaşlı xəstələrdə müşahidə olunur.

3) Aşağı tənəffüs yolları infeksiyaları: Bakteremiyaların 12%-ni təşkil edir. Ən çox aşkar olunan törədicilər S.pneumoniae, H.influenzae, S.aureus, P.aeruginosa və Enterobacter aerogenes-dir. Pnevmokok pnevmoniyası xəstələrinin 25%-ində qan kultivasiyası pozitiv olur və bu xəstələrdə mortalite yüksəkdir.

4) İntraabdominal infeksiyalar : Bakteremiyaların 5%-ni təşkil edir. Primer peritonit zamanı ən çox rast gəlinən törədicilər E.coli, K.pneumonia və enterokok növləridir. İkincili bağırsaq perforasiyalarına bağlı olaraq inkişaf edir, intraabdominal absesin əmələ gəlməsi ilə nəticələnir və tranzitor bakteremiyaya səbəb olur. Bu adətən E.coli, anaeroblar və enterokok növləridir.

5) Dəri infeksiyaları : S.aureus, S.pyogenes və Streptococcus agalactiae –ya bağlı sellulitlər bakteremiyaların təxminən 2%-ni təşkil edir. Adətən polimikrobial seyr edir.

6) İnfektiv endokardit : İnfektiv endokardit , ürək qapaqları və ya digər endokardium nahiyələrinin infeksiyasıdır.

 

Qan kultivasiya materialların alınması

Mikrobioloji laboratoriyalarda düzgün qan kultivasiya nəticələrinin əldə olunması preanalitik, analitik və postanalitik mərhələlərin düzgün şəkildə idarə olunması ilə mümkündür. Bu mərhələlər içərisində xətanın olması ehtimalı ən yüksək olan qanın alınması və laboratoriyaya göndərilməsini əhatə edən preanalitik mərhələdir.

  • Qanda mikroorganizm konsentrasiyanın ən yüksək olduğu dövr hərarətin əvvəlki 30-60 dəqiqəlik dövrdür.
  • Hərarət yüksəlməyə başladıqdan sonra ən qısa müddətdə hemokultura alınmalıdır
  • Hemokultura, antibiotik müalicəsi başlanmadan öncə alınmalıdır

 

Qan kultivasiya dəst anlayışı

– Bir dəst ideal olaraq bir aerob, bir anaerob şüşədən ibarətdir. Həm aerob, həm də anaerob şüşə dəstlərinin olması stafilokoklar, Enterobacteriaceae üzvlərinin və anaerobların aşkar olunma ehtimalını artırır.

– Uşaqlarda isə anaerob bakteremiya olma tezliyi böyüklərlə müqayisədə xeyli azdır və anaerob sepsisin inkişaf etməsi üçün risk faktoru daşıyan xəstələr(qarın boşluğu patologiyaları və s.) asanlıqla ayırd edilə bilir. Bu səbəbdən rutində uşaqlarda anaerob şüşə istifadəsinə ehtiyac yoxdur.

 

Materialın miqdarı

Alınan qan miqdarı törədici mikroorqanizmin təyin olunmasına təsir edən ən önəmli faktordur

Alınan qan miqdarı artdıqca törədicinin izolə edilmə ehtimalı artır, kontaminasiya ehtimalı azalır, nəticə verilməsi müddəti qısalar

Bir dəfəyə alına bilinəcək qan miqdarı, xəstənin ümumi qan həcminin %4-5%- i olmalıdır

Pediatrik xəstələrdə, kultivasiya üçün alınan qan miqdarı xəstənin ümumi qan həcminin 1%-dən az olmamalıdır

Yenidoğulmuşlarda

– Yetərli həcmdə (ən az 1 mL) tək hemokultura alınması yetərlidir

Uşaqlarda

– Az sayda mikroorqanizmin təyin olunabilməsi üçün ən az 2 mL qan alınmalıdır

Böyüklərdə

– Hər qan kultivasiya seti üçün alınması lazım olan optimal qan həcmi 20-30 ml-dir

 

Məlumatlar

Rubella (Məxmərək virusu)

Məxmərək əsasən uşaqlarda rast gəlinən səpkilərlə və limfoadenopatiya ilə müşahidə olunan kəskin qızdırmalı xəstəlikdir. İnfeksiya mənbəyi klinik və simptomsuz olan xəstə insanlardır. Yoluxma hava-damcı yolu ilə baş verir. Hamilə qadınlarda transplasentar yolla dölün yoluxması mümkündür.

Hamiləliyin ilk 12 həftəsində – 90% döl infektə olur və 85% orqan və toxumalara yoluxma nəticəsində inkişaf qüsurları inkişaf edir.
Hamiləliyin 13-16 həftəsində -Dölə təsir edir və 50% eşitmə qüsuru olur
Hamiləliyin 17 həftəsindən sonra – virusun dölə keçməsinə baxmayaraq infeksiyadan zərər görmə riski çox azdır

Hamilələrdə məxmərək
60%-ində asimptomatikdir
Simptomu olanlarda
Qrip bənzəri əlamətlər
Postauricular limfa düyünlərində böyümə
Hərarət : 37.2 °C
Makulopapulyar səpgilər

Kongenital (Anadangəlmə məxmərək)
Katarakta
Trombositopenik qanamalar
VSD
Pulmoner arteriya stenozu
Trikuspit qapaq anomaliyaları
HSM
Mikrosefaliya
Eşitmə qabiliyyətinin itirilməsi

Prenatal Diaqnostika
İnfeksiya şübhəsi varsa prenatal skrininq edilməlidir
Hamiləliyin 12-16. həftələrində prenatal skrininq edilməlidir
Hamiləliyin 12. həftəsindən öncə prenatal skrininqə ehtiyac yoxdur
Hamiləliyin 17. həftəsi və sonrasında prenatal skrininqə ehtiyac yoxdur

Prenatal Diaqnostika
Göbək ciyəsi qanında spesifik IgM aşkar olunması
Korion vilusunda və amnion mayesindən PCR
Pozitiv nəticə infeksiyasını göstərir ancaq döldəki fəsadı göstərmir
Neqativ nəticə infeksiyanı tamamilə inkar etmir

Hamiləliyin Sonlandırılması
İlk 12 həftədə keçirilən infeksiyalarda göstəriş vardır
16 həftədən sonra dölün ciddi zərər görmə riski azdır
12-16-cı həftələrdə prenatal skrininq edilir
Döldə infeksiya varsa, hansı risklərin olması izah edilir
Hamiləlyin sonlandırılması seçimi ailəyə buraxılır

Məlumatlar

Sitomeqalovirus (CMV) infeksiyası

Sitomeqalovirus (CMV) infeksiyası çox geniş yayılmışdır. Hesab edilir ki, 15-35 yaş qrupunda insanların 50-85% -i bu virus ilə yoluxmuşdur.
İnfeksiya mənbəyi kəskin və latent formalı xəstələrdir.
Virus orqanizmin bütün mayelərində olduğundan qan, ağız suyu, sperma, ana südü və s. vasitəsilə,təmas-məişət, hava-damcı, bəzən isə fekal oral yolla ötürülə bilər. Yoluxma cinsi əlaqə, qanköçürmə, orqanların tranplantasiyası nəticəsində də baş verə bilər.

Hamilə qadınlarda CMV infeksiyası
90%-i asimptomatikdir
Simptomatik hamilələrdə , mononükleosis bənzər simptomlar, hərarət, boğazda yanma, əzələ ağrıları, yorğunluq, ishal, bəzən səpgilər, LAP(limfadenopatiya), farengit əlamətləri müşahidə oluna bilər.
Hamilərdə primer (birincili) infeksiya (0.5%) və reinfeksiya (10%) zamanı dölün bətndaxili yoluxması mümkündür.
Primer (birincili) infeksiyada dölə yoluxma ehtimalı 40% , reinfeksiyada isə dölə yoluxma 0.2%-dır.
Prenatal CMV infeksiyası görülənlərdə 25% fəsadlar inkişaf edə bilir.
Hamiləliyin erkən və gec dönəmində dölə yoluxma faizi eynidir

Yenidoğulan uşaqlarda CMV infeksiyası
90%-i asimptomatikdir
20%-ində mərkəzi sinir sisteminin müxtəlif patologiyaları müşahidə olunur
Eşitmə qabiliyyətinin itirilməsi körpəlik dövründə daha da aşkar hala gəlir
10% hallarda simptomatikdir.Sensorineyronal eşitmə fəsadı, okulyar zədələnmə, motor və koqnitiv funksiyanın pozulması, mental retardasiya, mikrosefaliya, letargiya optik atrofiya, intraserebral kalsifikasiya müşahidə oluna bilər.

CMV infeksiyasının diaqnostikası

2-4-cü həftələrdə Anti-CMV IgM və Anti-CMV IgG səviyyələri pik həddə çatır
Aylar hətta bəzən illərcə Anti-CMV IgM pozitiv qalır
Ömür boyu Anti-CMV IgG pozitiv qalır
Anti-CMV IgM hər zaman primer infeksiyanı göstərmir
Anti-CMV IgG-də 2 həftədən sonra 4 qat artım aktiv infeksiyanı göstərir
Mütləq primer infeksiya diaqnozu üçün Anti-CMV IgG avidlik testi edilməlidir
Amnion mayedə PCR ile virüs DNT aşkar olunması IgM baxılmasından daha üstündür
Bu üsulların heç biri virusun dölü zədələməsini göstərmir
USM müşahidəsi vacibdir

Hamiləliyin Sonlandırılması
Aktiv infeksiyada hamiləliyin sonlandırılmasına göstəriş yoxdur
Prenatal diaqnostika ilə dölda infeksiya yoxdursa hamiləlik davam etdirilir
Hamiləliyin davamında USM ilə dölə nəzarət edilir
Dölda infeksiya bilinərsə, ailəyə risklər haqqında məlumat verilir. Son qərarı ailə verməlidir
İlk trimestrdə fetal fəsad daha çox görülür

 

Məlumatlar

Toksoplazmoz

Toksoplazmalar hüceyrədaxili parazitlərdir. Bu ibtidailər insanda infeksiya əmələ gətirdikləri zaman retikulo-endotelial sistem, uşaqlıq, mərkəzi sinir sistemi və retinada yerləşir.
Toksoplazmoz anadangəlmə (hamilə qadınlar toksoplazma ilə yoluxduqda) və qazanılmış (doğulduqdan sonra) ola bilər.Böyüklər 50-90% seropozitivdir.
Yoluxma yolları – İnfektə qidaların və suyun istifadəsi (pseudosista), yaxşı bişməmiş ət (sista), transplasental (trofozoidlər), qan tranfuziyası (trofozoidlər) , orqan nəqli (trofozoidlər, sistalar)

Klinikası
85-90% asimptomatikdir. Simptomatik xəstələrdə mononükleoz bənzəri simptomlar, əzələ ağrısı ,uyuşuqluq , LAP görülə bilir.
Anadangəlmə toksoplazmoz
– Korioretinit, intrakranial kalsifikasiyalar, hidrosefaliya (klassik üçlük)
– Hepatosplenomeqaliya, mikrosefaliya
– Fetal infeksiya riski hamiləliyin ilərləməsi ilə birlikdə artar:
1. trimestrdə – %15 , 2. trimestrdə – %44 , 3. trimestrdə – %71
Fetusdaki zədələnmənin şiddəti hamiləlik həftəsi ilə birlikdə azalır
Döllənmədən öncə keçirilmiş infeksiya fetus baxımından risk daşımır
Diaqnostikası – Seroloji müayinə (Anti Toxo İgM, Anti Toxo İgM, Toxoplasma İgG Avidlik) , amnion mayesində PZR
IgM anticisimləri

İnfeksiyadan 10-14 gün sonra pozitiv olur , 6-18 ay pozitiv qala bilir. 5 % halda ömür boyu pozitivlik görülür.
IgG anticisimləri
1-2 həftə sonra pozitiv olur, ömür boyu pozitiv qalır
Toxoplasma İgG Avidlik
Aktiv primer infeksiyada – avidlik aşağı (15%)
Keçirilmiş infeksiyalarda- yüksək (> 30-80% isə 3- 5 aydan öncə)
Amnion mayesindən DNT PZR üsulunun üstünlükləri
1. 98-100% transplasental yoluxma müəyyənləşir
2. PZR parazitin təyinində ən həssas üsuldur
3. Fetal qan materialına ehtiyac qalmır
Hamiləliyin 18 –ci həftəsindən əvvəl üsulun effektivliyi bəlli deyil

Hamiləliyin Sonlandırılması
Prenatal diaqnostika ilə fetusda infeksiya görülən hallarda düşünmək
1.trimesterdə keçirilən fetal infeksiyalarda tövsiyə olunur
Müalicə edilən ancaq USM da patologiya görülərsə tövsiyə olunur

Məlumatlar

TORCH testi

İntrauterin (bətndaxili) və doğum zamanı yaranan infeksiyalar döl və yenidoğulmuş uşaqların ölümlərinin önəmli səbəbindən biridir. Virusların səbəb olduğu intrauterin və doğuş yollarından keçən infeksiyalar bütün canlı doğumların ən azı 2,5% -ində baş verir. Bu infeksiyaların bir qrupuna TORCH deyilir. Hamiləlik zamanı dölə yoluxan və defektlərə yol açan infeksiyaların aşkarlanması üçün protokollara uyğun olaraq hamiləliyin 3 ayında vəya hamiləliyə hazırlıq zamanı skrininq edilməlidir.

Bu infeksiyalar düşük, ölü doğum, erkən doğum, bətndaxili inkişafdan qalma, anadangəlmə anomaliyalar, doğumda və ya doğuşdan sonra patologiyalara səbəb ola bilər. Bəzi infeksiyalar uzun müddətli sistematik ağırlaşmalara səbəb ola bilər. Bütün bu ağırlaşmalar müalicə həkimini ilkin və ya ikincili infeksiyanın diaqnostikası, hamilənin müalicəsi, dölə müdaxilə və amnion mayenin müayinəsinə ehtiyac olub olamayacağına yönəldəcəkdir.

TORCH panelinə hamilə qadını infektə edib döldə anadangəlmə qüsur və ya ölümə səbəb olan infeksion xəstəliklər daxildir.

Bu infeksion xəstəliklər aşağıdakılardan ibarətdir:
Toxoplasmoz
Other (Sifilis , Varicella –zoster virus, Parvovirus B 19 Enterovirus, Borrelia burgdoferi , HIV)
Rubella
Cytomegalovirus (CMV)
Herpes simplex virus (HSV)

TORCH testi skrininq (tarama) testidir.

Skrininq (tarama) testi nədir ?
Tibbdə skrininq testi hər hansı insan populasiyasında klinik əlamət və simptom olmadığı üçün aşkar edilə bilməyən xəstəlikləri üzə çıxarma üsuludur.
Bu əlamətlər presimptomatik və ya aşkar edilməyən olur. Buna görə də sağlam insanlarda edilir.

Skrininqdə hədəf :
İmmuniteti olmayanları aşkar etmək
Vaksin (Rubella)
Törədiciyə məruz qalmağın qarşısını almaq (Rubella, Toxo)
Hamiləlik zamanı aktiv xəstəliyi aşkarlayıb müalicə etmək (Toxo)

Məlumatlar

Troponin I, Troponin T

Troponinlər tropomiozin ilə birlikdə skelet və ürək əzələsinin yığılıb açılmasının tənzimlənməsində rol oynayan struktur proteinlərdir. Troponin

T
I
C-dən ibarət troponin kompleksi aktin və miozinin kalsium vasitəsilə aktivləşməsini təmin edir

Kardioloji troponinlər ürək əzələsi zədələnməsinin həssas və spesifik markerləridir. 2000-ci ildə
European Society of Cardiology/ American College of Cardiology (ESC/ACC) tərəfindən kəskin miokard infarktı diaqnozunda,
ACC/American Heart Association (AHA) tərəfindən isə qeyri-stabil stenokardiya diaqnozu və izlənilməsində standart göstərici kimi qəbul edilmişdir.

Kliniki həssaslığının yüksəkliyi ürək əzələsində digər markerlərə nisbətən yüksək səviyyədə aşkar olunması , sağlam insanlarda isə səviyyəsinin çox aşağı olması ilə əlaqəlidir.

Kəskin miokard infarktı zamanı
Troponin-I
3-6 saat ərzində yüksəlir
14-18 saat ərzində ən yüksək həddə çatır
5-10 günə normal həddə qayıdır

Troponin-T
3-6 saat ərzində yüksəlir
10-48 saat ərzində ən yüksək həddə çatır
10-15 günə normal həddə qayıdır

 

Məlumatlar

CK, CK-MB

Hipertrofiyaya məruz qalmış və miokard xəstəliyi olan insanlarda CK-MB izoenzim nisbətinin artdığı bildirilir. CK( kreatin kinaza) :

Skelet əzələsi,
Ürək əzələsi,
Beyin,
Prostat
Uşaqlıqda olan sitoplazmatik və mitoxondrial fermentdir.

Kəskin miokard infarktının baş verməsindən sonra ümumi CK –nın (kreatin kinaza) aktivliyi 4 saat ərzində artmağa başlayır. Diaqnostik müddət kimi qəbul edilən 8-24-cü saatlarda qanda səviyyəsi yüksək olur. Qanda CK səviyyəsi adətən infarktan sonrakı 4-cü gün normaya düşür.

Məlumatlar

LDH – Laktatdehidrogenaz

Orqanizmin bütün toxumalarında tapılan sitoplazmatik ferment olub, qlikoliz prosesinin sonunda yaranan piruvatın anaerob şəraitdə laktata çevrilmə prosesinin katalizatorudur.

LDH-ın aktivliyi kəskin miokard infarktından 24-48 saat sonra yüksəlməyə başlayır, 3-6 günə ən yüksək səviyyəyə çatır və 8-14 günə normal səviyyəyə enir.

Hemoliz,
Megaloblastik anemiya,
Leykoz, 4
Qaraciyər xəstəliyi,
Qaraciyər mənşəli sarılıq,
Böyrək xəstəlikləri,
Törəmələrdə,

Ağ ciyər (pulmonar) emboliyasə kimi hallarda qanda ümumi LDH-ın aktivliyi yüksək olur.

 

Məlumatlar

Kardioloji göstəricilər


Hər hansı bir molekulun kardioloji göstərici kimi istifadə olunmasıi üçün bir sıra xüsusiyyətlərə malik olmalıdır.

Ölçülməsi asan olmalıdır
Tez təyin olunan olmalıdır
Həssas və spesifik olmalıdır
Qanda müəyyən bir müddət təyinolunan olmalıdır.

Ən çox istifadə olunan kardioloji göstəricilər aşağıdakılardır.

AST
LDH
CK, CK-MB
Proteinlər
Mioqlobin
Troponin T, I
H-FABP

 

Don`t copy text!